Door Anja Kallenbach

Onze racefietsliefhebster Anja Kallenbach brengt elke vrije minuut op haar Cayo door en reist de hele wereld over. Ze weet altijd de mooiste plekken te vinden. Nu heeft ze een nieuw paradijs voor wielrenners ontdekt: campervakantie in Schotland. Ze verklapt ons de beste tips.

Image

Vandaag wil ik jullie enthousiast maken voor een nieuwe manier van fietsvakantie: kamperen en fietsen. Ik heb met een paar vrienden een camper gehuurd en wij zijn daarmee een week door Schotland gereisd. De voordelen? Ik hoef geen rugzak op de fiets mee te nemen en ben toch elke dag ergens anders. Achter in de camper is voldoende opbergruimte om de fietsen veilig en droog te stallen.

Image
Image

Vooraf enkele opmerkingen over Schotland. Schotland is een geweldig land om te fietsen: eenzame wegen en weidse landschappen! Natuurlijk is hier ook veel anders dan in Duitsland. Ten eerste moet je aan de linker kant rijden. Dat was echter minder lastig dan ik had verwacht. Ik raakte er zeer snel aan gewend, alleen bij het afslaan moest ik steeds goed nadenken. De meeste wegen zijn ook niet tweebaans als in Duitsland. De "singletrack roads" hebben maar één rijbaan. Hier is het zo smal dat een fiets en een auto niet eens naast elkaar kunnen rijden. Er zijn echter wel om de 500 meter uitwijkplaatsen te vinden. 

In de bochten moet je erg opletten, omdat de auto's erg hard rijden en ineens voor je opdoemen. Dat geldt ook voor schapen. Die zie je overal. Ze staan bij voorkeur op de weg of steken over. Alleen mijn schijfremmen en het geweldige bochtgedrag van mijn CAYO hebben mij voor botsingen met schapen behoed. De Schotse Hooglanders zijn obstakels van een heel ander kaliber. Als zij op de weg staan, krijg je toch een enigszins onbehaaglijk gevoel.

Image
Image

Daar komen nog de veeroosters bij die je in regelmatige afstanden tegenkomt. Die zijn echt lastig! Ze lijken helaas in niets op die in de Alpen. De afstand tussen de stangen is enorm. Bovendien zijn de stangen hoekig in plaats van rond. Gebruik in elk geval 28 mm-banden, anders zijn de roosters een onoverwinnelijke hindernis. Oh ja, en vergeet je regenjack niet. Het is helaas niet te voorkomen dat je nat wordt. Desondanks kan ik Schotland alleen maar aanbevelen.

Image

Mijn twee favoriete fietsroutes

Image

Bealach Na Ba

De berg Bealach na Bà bereik je via een van de zeldzame Schotse bergwegen. Normaal gesproken verlopen de wegen alleen in de dalen kronkelend. De Bealach na Bà is weliswaar maar 600 meter hoog, maar door het landschap en het klimaat voelt het als 2.500 meter. De tocht begint in Applecross en omvat ca. 70 km en 1.400 hoogtemeters.

Image

Van Applecross rijden we meteen de Bealach na Bà op. Wij hadden een mooi uitzicht over de kust, maar er kwamen al donkere wolken aan. Het stijgingspercentage is nog gematigd, maar als de weg met de haarspeldbochten begint, wordt het echt steil. Boven op de top konden we nog snel een foto maken, voordat het begon te regenen. De afdaling bestaat, zoals bijna de hele route, uit een "singletrack road". En de weg is nat en ook tamelijk glad. Ik was weer eens superblij met mijn schijfremmen! Hierna rijden we even over een tweebaans weg die al snel weer in een "singletrack road" overgaat. De weg loopt eerst kronkelend op en af door het bos en vervolgens verder langs de kust. Hier heb je een geweldig uitzicht op zee!

Image

Nest Point

Mijn tweede favoriete plek is het Isle of Skye. Hier hebben we een geweldige tocht van 100 km en 1.500 hoogtemeters gemaakt. Start en finish lagen in Portree.

Image

Het hoogtepunt van de tocht is de vuurtoren Neist Point. De laatste twee kilometer naar de vuurtoren moet je echter te voet afleggen. Daarom kun je voor deze tocht ook het beste MTB-schoenen aandoen. Vanaf Portree reden we eerst over een "normale" weg tot aan Dunvegan. Hier hebben we de oude burcht uitgebreid bezichtigd. Die is echt de moeite waard! Naar de vuurtoren toe loopt een 17 km lange singetrack. Voor mij een van de mooiste wegen van Schotland: groene weiden, witte huizen en steeds zicht op de zee. Gewoon prachtig. Hier vind je echter ook de lastigste veeroosters, dus opgelet! De vuurtoren op de rotsen is een indrukwekkend gezicht en op de klippen broedt de zeldzame vogelsoort jan-van-gent. Je moet weliswaar dezelfde weg terugrijden, maar dat is dankzij het idyllische landschap geen straf. Vervolgens rijd je langs de westkust terug naar Portree. En ook hier heb je weer een grandioos uitzicht op de ruige bergen en de zee.

Image

Ik kan Schotland als fietsland alleen maar aanraden. De eenzame, ruige landschappen compenseren het feit dat je af en toe een regenjack nodig hebt!

Image

Bij vragen over trainingen, fietsen of tochten, kunnen jullie altijd contact met me opnemen. 

Contact:

Website
Facebook
Instagram
Twitter

Image

Anja gebruikte
de Cayo

Image
social share