Door Dirk Belling

Hoe verandert de E-mountainbike de mobiliteit in de bergen? Deze vraag stelde zich oerbiker Dirk Belling en nam de proef op de som. Samen met de gids Gebhard Kneisl reed hij met de E-mountainbike naar de opening van de wereldbeker alpineskiën in Sölden.

Het lawaai van koeienbellen schudt Sölden wakker. Het zijn echter geen koeien, maar een horde Zwitserse fans die zich in de shuttlebus persen. Op 24 oktober hebben wij hetzelfde doel op 2700 meter. Terwijl de Zwitsers met shuttlebussen afreizen naar de Ski World Cup Opening op de Rettenbachferner gletsjer, beginnen wij aan onze tocht met de E-mountainbikes.

We starten bij het dalstation van de Gaislachkogl-kabelbaan. Vanaf hier willen we over steile bergweiden, besneeuwde bospaden en technische single tracks via Hochsölden (2083 m) door de skigebieden omhoog naar de finalelocatie van de Ski World Cup op de Rettenbach fietsen.

Image
Image

Gemiddelde motorondersteuning en een lichte versnelling

Het herfstweer is fantastisch, de wegen zijn deels volledig door sneeuw en ijs bedekt, een geheel nieuwe ervaring met de E-mountainbike. Met een normale mountainbike zouden de bijna 1400 hoogtemeters met talloze draag- en duwpassages een martelgang geweest zijn. De E-mountainbikes met brede 27,5+-banden zorgen echter voor een compleet nieuwe rijervaring. Gebhard laat me zien met welke instelling je het beste vooruit komt: "Met een gemiddelde motorondersteuning en een lichte versnelling rijdt je veilig door diepe sneeuw", vertelt hij lachend.

De eerste hoogtemeters vanuit het dorp overwinnen wij via een supersteile bergweide. Hopelijk val ik hier niet van mijn fiets! Net als tijdens een skitocht leidt Gebhard mij voorzichtig en veilig in haarspeldbochten naar boven. De dikke banden bieden de vereiste houvast. "Als boer in de bergen heb ik duizenden hectaren van deze steile weiden gemaaid", vertelt Gebhard met een rustige stem. De eerste 17 jaar van zijn leven bracht hij elke zomer op de bergboerderij van zijn ouders door en hij kent het dal rond Sölden dus op zijn duim.

We slaan af naar een steile, technische single track. De ondergrond is zacht en deels los. Ondanks de zware bepakking op de rug leggen we de trail dankzij een volledige ondersteuning makkelijk af. Maar we krijgen het er toch warm van. Gebhard legt uit dat hij met de Focus Jarifa Fat met EVO RS Impulse-motor 3000 tot 4000 hoogtemeters met één acculading kan afleggen.

Sneeuwkanonnen en masten van kabelbanen markeren de weg omhoog door het skigebied. De nog sterke zon heeft de trekpaden in blubberige, zachte modderpaden veranderd. Op de beijzelde steile stukken breekt mij steeds weer het angstzweet uit. Als ik nu uitglijd, lig ik meteen in de vieze blubber... Maar de bike werkt zich dankzij mijn lichte tred omhoog en ik kan genieten van het uitzicht op de gletsjerhelling die steeds dichterbij komt.

E-mountainbike van Mars?

Als we boven arriveren, is op de finalehelling de afterrace-party al in volle gang. Harde muziek, een heerlijk zonnetje en veel alcohol zorgen voor een goede stemming onder de 17.000 bezoekers. Tussen al dat ski-partyvolk vinden wij een lege bank en een kop hete koffie. Gebhard wordt met zijn E-bike bekeken alsof hij een buitenaards wezen is. Sommige zetten hem als bewijs zelfs op de foto.

Voordat we weer vertrekken, willen we de bikes nog op de vaste sneeuw van de reeds geprepareerde pistes uitproberen. Wij klimmen op de fiets enkele honderden meters aan de rand van de piste tot aan de banden van de wedstrijdhelling. Dankzij de dikke noppen die zich diep in de vaste sneeuw graven, voelt het alsof we over stevig grind rijden. Helaas kunnen we niet meer verder. Tijdens het skibedrijf zijn bikes op de piste verboden.

"In de winter rijdt ik als de pistes weer leeg zijn regelmatig met de E-mountainbike tot aan het station op de top. De sfeer is ongelofelijk", aldus Gebhard met een brede lach. Een ding is zeker: dat wil ik bij mijn volgende bezoek ook eens uitproberen!

Image

Meer impressies

ONS TEAM
gebruikt de JARIFA

Image
social share