Volle kracht vooruit op IJsland

Door Jeremy Powers

Onze FOCUS PARALANE is een supersnelle racefiets, maar deze bike kan nog veel meer. Hij is ook avontuurlijk ingesteld. Geen enkele fiets van de PARALANE-familie belichaamt het verlangen naar onbekend terrein zo zeer als het FACTORY-model. Dankzij profielbanden van 30 mm, een 1x11-versnelling en de optie eenvoudig en snel spatborden te bevestigen, is de PARALANE Factory helemaal klaar voor onverharde paden en slecht weer. Hoe ver kom je dus met een dergelijke avonturenfiets? Wij hebben de proef op de som genomen en de Amerikaanse cyclocross-kampioen Jeremy Powers naar IJsland gestuurd om de grenzen van de PARALANE op te zoeken. Hier volgt zijn reisverslag.

Image

Dag 1:FOCUS belt. Ja, natuurlijk heb ik al over de nieuwe PARALANE gehoord. En ik heb zeker zin om de nieuwe racefiets uit te proberen. Naar IJsland, dat is helemaal leuk! Hier was ik nog nooit. Ik ben benieuwd naar wat mij te wachten staat. Ik land laat in de avond in Reykjavik en mijn PARALANE staat bij de receptie van het hotel al op mij te wachten.


Image
Image

AVONTUREN BEGINNEN WAAR HET ASFALT OPHOUDT

Dag 2: De dag begint vroeg. Ik start op tijd in Reykjavik, laat bijna al mijn spullen achter in het hotel en neem alleen het broodnodige mee. Ik rijd vervolgens gewoon in zuidoostelijke richting over de provinciale weg. De weg maakt een goede indruk, solide asfalt zover het oog reikt. Na 120 km wordt het eentonig. Ik ben nou eenmaal meer iemand voor het terrein. Gelukkig "denkt" de PARALANE daar net zo over. Bij de waterval Seljalandsfoss sla ik af en fiets er langs. Hier zijn talloze toeristen te vinden. Een niet-aflatende stroom tuinkabouters in bonte regencaps loopt onder de waterval langs. Ik trap door en laat de mensenmassa's achter.

Image
Image

Avonturen beginnen aan als plannen veranderen.

Voor mij ligt een grindpad. Aan de horizon zijn bergen te zien. Er schijnen lichtstralen door de wolken en verlichten groene en witte vlekken die zich tot een mozaïek samenvoegen. Ik laat wat lucht uit de banden ontsnappen. De weg wordt steeds ruwer. Zwarte, scherpe vulkaanstenen liggen langs het pad. Mijn PARALANE wil snel vooruit. Deze bike is al net zo avontuurlijk ingesteld als ik. Ik ben in de ban van het landschap dat na een grote grijze uitgestrektheid nu plotseling uit groene bergen bestaat. Ik steek de ene rivierbedding na de andere over. Schouderen, ondiepe plekken zoeken, doorrijden. 24 grindkilometers later kom ik aan bij een camp waar normaal gesproken alleen massieve terreinwagens parkeren. Ook al kijkt het meisje bij de receptie mij ongelovig aan: hier ben ik precies aan het juiste adres. Ik huur een kamer, eet wat en val daarna doodmoe in slaap.

Image

Dag 3: Vannacht is het niet echt donker geworden en toch heb ik geslapen als een roos. Na het ontbijt en met gevulde bidons en een dagrantsoen eten in de bagage ga ik weer op mijn PARALANE zitten. In de verte zie ik een indrukwekkende gletsjer. Het is de beroemde Eyjafjallajökull wiens uitbraak in 2010 voor de uitval van het complete vliegverkeer boven Noord- en Midden-Europa zorgde. Die gletsjer moet ik verkennen. Ik sta de PARALANE enkele vrijheden toe en laat de bike in de grind uitbreken. Als dank verschijnt er een vette grijns op mijn gezicht.

Image
Image

Nadat ik ben teruggekeerd op de verharde weg, kom ik tijdens een korte Espresso-tussenstop in gesprek met een inlander. Hij vertelt over een hete rivier die weliswaar ongeveer op mijn route ligt, maar niet eenvoudig te bereiken is: Reykjadalur bij Hveragerdi. Opnieuw twee namen die je niet kunt uitspreken, maar waarmee je bij Scrabble ongelofelijk veel punten kunt verdienen. Op mijn to-do-lijst staat "in een hete rivier zwemmen" tamelijk ver bovenaan.

Daarom vraag ik me niets eens af of ik wel een omweg wil maken. Opnieuw verlaat ik de geasfalteerde weg. Ik rijd ongeveer vier kilometer een berg omhoog die veeleer op een cyclocross-parcours lijkt. Modderig, smal en veeleisend. Ik voel me helemaal thuis. Een waterval zoomt mijn pad, terwijl de beklimming steeds steiler wordt. De borrelende aarde die de rivier verwarmd, kondigt zich al vroeg aan. Overal komt stoom uit de grond. Ik rijd langs wild blubberende gaten die warmte verspreiden. Witte damp stroomt langs mij en mijn fiets.

Image
Image

Als ik door een ondoorzichtige wolk rijd, raak ik even de oriëntatie kwijt. Ik ben blijkbaar op het hoogste punt gearriveerd. De mist gaat uit elkaar en voor mij doemt een spectaculair uitzicht op de rivier op. Ik zie een uitnodigend groen, dampend dal. Twee rivieren, de ene heet en de andere koud, vermengen zich tot de perfecte temperatuur. Ik ga zitten en kom bij van de inspanning. Lichtjes versuft kan ik me amper voorstellen dat ik ooit nog uit deze rivier zou willen stappen.

JEREMY POWERS
gebruikte de PARALANE

Image
social share